จับหลักให้ได้
คือ เฉย ๆ หยุดกับนิ่งอย่างเดียว เฉย ๆ แบบที่เราไม่ไปตั้งใจว่า เราจะเฉย ๆ
สบาย ๆ เฉย ๆ นะ แล้วมันจะเกิดขึ้นมาเอง ใจหยุดเกิดขึ้นเอง แสงสว่างเกิดขึ้นเอง ดวงเกิดขึ้นเอง
กายเกิดขึ้นเอง ธรรมกายเกิดขึ้นเอง ตลอดเส้นทางนิ่งอย่างเดียว สบาย ๆ
ที่จริงไม่เห็นต้องไปรำคาญอะไร
หลวงพ่อยังแปลกใจ พอเราหลับตา มีเรื่องอะไรที่ผ่านมาในใจ เราก็เฉย ๆ กับมัน เหมือนเราเดินไปซื้อส้มในตลาด ระหว่างทางในตลาดมันสับสนวุ่นวาย เดี๋ยวคนเข้า เดี๋ยวคนออก ในตลาดไม่ได้ขายส้มอย่างเดียว ขายปลาทู ขายเนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อเป็ด ขายสารพัด เสียงตะโกนคุยกันโหวกเหวก
คนเดินไปมา คนขนของก็มี เราเดินไปบางคนก็เดินชนเรา บางคนก็ชวนเราให้ซื้ออย่างนั้น
อย่างนี้ แต่เราก็เฉย ๆ ไม่สนใจ ใครเดินชนก็ชนไป เราก็เดินของเราไป ใครเชิญชวนให้เราซื้ออะไร
เราก็เฉย ๆ ใจเรามุ่งไปซื้อส้มอย่างเดียว สุดท้ายเราก็ไปซื้อส้มได้
การนั่งสมาธิก็เช่นเดียวกัน
ความสับสนวุ่นวายมีอยู่ในใจตลอดเวลาที่เราเริ่มต้นใหม่ เมื่อใจยังไม่หยุด
มันไม่ใช่เป็นของอัศจรรย์ หรือเกิดกับเราคนเดียว แล้วมันก็ไม่ได้เป็นสัญลักษณ์ของความผิดหวังหรือไม่สมหวังในการเข้าถึงธรรมกาย
เพราะฉะนั้นเราไม่เห็นจะต้องไปกังวลกับมัน ไปกลุ้มกับมัน มันมาก็มา เราแค่เพียงทำเฉย
ๆ ของเราไป
ความคิดชนิดไหนมา เราก็เฉย
ๆ กับมัน พอเราไม่สนใจ เดี๋ยวมันก็ค่อย ๆ หดหายไปเรื่อย ๆ ในที่สุดใจก็จะหยุดนิ่ง ใส
เบาสบาย ถ้าทำได้อย่างนี้นะ หลวงพ่อว่าเราจะไม่กลุ้มกับมัน
ไม่เครียดกับมัน แล้วจะหยุดได้ง่าย นี่ในกรณีที่มันยังไม่ยอมหยุด เพราะความกังวลเป็นเหมือนภูเขาหิมาลัยใหญ่ขวางทางเข้าถึงศูนย์กลางกาย
เราแก้ด้วยวิธีการอย่างนี้ แล้วเดี๋ยวเราก็ได้ผล สบาย ไม่ยาก เรื่องนี้มันยากอยู่ที่เราไปกังวลกับมัน
วิตกมันมากไป
คุณครูไม่ใหญ่
วันจันทร์ที่
๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
------------------------------------
ผู้ฟัง : พระภิกษุ,
เจ้าหน้าที่
สถานที่: ดอยสุเทพ จ. เชียงใหม่
วันจันทร์ที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2563
Related Posts
คือความเรียบง่ายภายใน
ครูสอนภาษาท่านหนึ่งกล่าวว่า การเรียนภาษามันต้องง่าย ๆ ตรงไปตรงมา
เพราะภาษาหรือประโยคคำพูด ไม่ได้เริ่มต้น
การปฏิบัติธรรมต้องใจเย็น ๆ
การปฏิบัติธรรมเพื่อให้เข้าถึงธรรมนั้น
เราจะเร่งรีบ เร่งร้อนไม่ได้ เหมือนต้นไม้
เหมือนร่างกายของเราอย่างนี้แหละ มั
ภาพองค์พระกลางดวงแก้ว
เรียบเรียงจากพระธรรมเทศนาหลวงพ่อธัมมชโย
เมื่อวันอาทิตย์ที่
๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
จำภาพองค์พระที่ท่านนั่งหลับตา
หมั่นฝึกใจทุกวัน
ถ้าเราฝึกหยุดฝึกนิ่งกลางองค์พระทุกวัน
ให้สม่ำเสมอเลย ความชำนาญก็จะค่อย ๆ เกิดขึ้น จากยากก็จะมาง่าย แล้วการเดินท
จงสนุกกับการปฏิบัติธรรม ทุกครั้งที่เริ่มหลับตา
จงสนุกกับมัน ต้องเบิกบาน ไม่ว่าจะมีปรากฎกา
ตรึกอย่างไร คำถาม : สำหรับนักปฏิบัติธรรม ขั้นเตรียมอนุบาล
นอกรอบจะใช้วิธีตรึกได้ไหมครับ เช่น ตอนที่เดินไปไหนมาไหน หรือต
หยุดเป็นตัวสำเร็จ
หยุดนิ่งเฉย ๆ อย่างสบายๆ
วางใจหลวม ๆ ดูให้ต่อเนื่อง
ทำอย่างนี้ แค่นี้เท่านั้น
แล้วเราจะได้เรียนรู้ธรรมะจา
นึกแล้วตึง
พระ : วันนี้นั่งอารมณ์ไม่เหมือนเมื่อวานครับ เมื่อวานรู้สึกสบาย
แต่วันนี้พอนั่งแล้วนึกถึงดวงแก้วหรือ
ตะเกียงดวงน้อยท่ามกลางความมืด
น่าปลื้มใจ ที่ลูกทุก
กำหนดใจ อย่ากำหนดเวลา เวลามาปฏิบัติธรรม อย่าไปนึกเรื่องเวลาก